Blog

Πορεία Δυτικά



Από τον Άγγελο Χριστοφίδη

Είναι τελικά μόνιμο σύμπτωμα της «νόσου των ταξιδιών». Δεν προλαβαίνεις καλά-καλά να πατήσεις στεριά, να βγάλεις τ’ αλάτια από πάνω σου, να αναπαύσεις σκαρί και σαρκίο και το μυαλό έχει ήδη ξεδιπλώσει τους χάρτες, ψάχνοντας για τον επόμενο προορισμό. Επιστρέφοντας στο αφόρητα πληκτικό και μονότονο τοπίο της ζωής στην πόλη, ειδικά μετά από μια μεγάλη αποστολή, κάθε άλλο παρά σου δημιουργείται η ανάγκη να στεριώσεις, όσο κι αν μπορεί να έχεις δοκιμαστεί και καταπονηθεί πρωτύτερα στο νερό.

 

ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΚΑΓΙΑΚ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΑΓΙΑΚΕΡ


Από τον Άγγελο Μηνούδη

Ανατρέχοντας στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχουν πολλές αναφορές σχετικά με την χρήση του θαλάσσιου καγιάκ αλλά και των κωπήλατων σκαφών γενικότερα. Οι άνθρωποι αναγκάστηκαν, για λόγους επιβίωσης, να μετακινούνται από τόπο σε τόπο, διασχίζοντας θάλασσες, ποτάμια και λίμνες με κωπήλατα, ιστιοφόρα ή συνδυασμό και των δύο τύπων σκαφών. Τα καγιάκ ανοιχτής θαλάσσης (sea-kayak) που χρησιμοποιούνται σήμερα, προέρχονται από τα κλειστά καγιάκ των Ινουίτ και Εσκιμώων, τα οποία κατασκευάζονταν από δέρμα φώκιας τυλιγμένο επάνω σε ξύλινο σκελετό, ενώ υπάρχουν και ιστορικά στοιχεία που αναφέρουν την κατασκευή ανοιχτών κανό φτιαγμένων από φλούδα σημύδας  και χρησιμοποιούμενων από Ινδιάνους σε καναδέζικες λίμνες.

 

03 September Written by  /  Published in Blog /  comment

Πετάλι επί κουπί = Ταλαιπωρία στο τετράγωνο

Απο τον Γιώργο Ορμάνογλου. 


 Αν μας ζητιόταν έτσι, για παιχνίδι, να παραλληλίσουμε οχήματα με πλεούμενα, όπως το πούλμαν με το κρουαζιερόπλοιο, το βυτιοφόρο με το γκαζάδικο, την κούρσα με το κρις-κραφτ και πάει λέγοντας, σίγουρα όλοι στο ποδήλατο θα αντιστοιχίζαμε το καγιάκ. Και το επιχείρημα, βέβαια, δεν θα ήταν άλλο από την κοινή συμμετοχή της σωματικής προσπάθειας.Η ενασχόληση και με τα δύο πονήματα ταυτόχρονα ωστόσο, μου αποκάλυψε -με περίσσεια έκπληξη- ότι αυτό είναι μόνο ένα πρώτο ελάχιστο, η κορυφή του παγόβουνου, ενώ πίσω της κρύβεται συναρπαστικό βάθος. Γιατί πώς να μην ξαφνιάζεται και να μην εκπλήσσεται κάποιος βλέποντας, ότι η άσκηση στο ένα σε βελτιώνει μυστηριωδώς και στο άλλο;

 Ότι η κατάκτηση της ιδανικής κουπιάς καταλήγει αναθύμηση της τέλειας πεταλιάς, ενώ η εξάσκηση της ισορροπίας στη θάλασσα βελτιώνει την ισορροπία στο δρόμο αλματιδόν;

28 October Written by  /  Published in Blog /  comment

Στην καρδιά του Αιγαίου

Κάθε αποχαιρετισμός ανάμεσα σε ανθρώπους που συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς φιλίας και αμοιβαίας εκτίμησης, κλείνει μέσα του και μία ρητή ή άρρητη συμφωνία για αντάμωση στο μέλλον. Με τη Σύρο και ειδικότερα με τους ανθρώπους του Ναυτικού Ομίλου αποκτήσαμε δεσμούς ήδη από πέρσι, πρώτα με το «Ελλάδα 1000 Μίλια», όπου η Ερμούπολη ήταν ένας από τους σταθμούς της αποστολής, και στη συνέχεια με άλλες δύο επισκέψεις που κάναμε για παρουσιάσεις και ομιλίες, εντός και εκτός θαλάσσης. Τότε, δώσαμε την υπόσχεση να επιστρέψουμε. Δεδομένου ότι μέχρι τότε είχαμε περιπλεύσει μόνο 1-2 κομμάτια του νησιού, τώρα θα πηγαίναμε για ολόκληρο τον περίπλου, που είναι γύρω στα 30 ναυτικά μίλια. Παράλληλα, θα το συνδυάζαμε και με μια ενημερωτική εκδήλωση για την εθελοντική δωρεά μυελού των οστών, πάντα σε συνεργασία με το Χάρισε Ζωή του Πανεπιστημίου Πατρών και βέβαια με την υποστήριξη του Ναυτικού Ομίλου Σύρου.

29 April Written by  /  Published in Blog /  comment

Πριν τον απόπλου

Τελευταίες μέρες πριν τον απόπλου. Κάθε μέρα ξενύχτι και τρέξιμο να ρυθμιστούν όλα στην εντέλεια αλλά πάνω που νιώθεις ότι τα πάντα είναι υπό έλεγχο, όλο και κάποια νέα εκκρεμότητα θα προκύψει από το πουθενά. Σήμερα ήταν να τελειώσω επιτέλους το πλάνο του ταξιδιού και τους χάρτες αλλά πάλι τα μετέθεσα για αύριο. Επιπλέον, θα πρέπει να τσεκάρω το φαρμακείο, να μην ξεχάσω να πάρω μια αδιάβροχη θήκη για τον έναν ασύρματο, έναν-δυο πλοηγικούς χάρτες που μου λείπουν, ένα σκοινί, να τσεκάρω τα ακτοπλοϊκά και να κλείσω τα ξενοδοχεία για το ανέβασμα. Αυτό το τελευταίο θα το αναλάβει η μάνα μου, είπε. Ευτυχώς έχω και τους φίλους και βοηθάνε όλοι, χωρίς αυτούς ομάδα δεν θα υπήρχε. Αλλά η κούραση δεν φεύγει.

23 April Written by  /  Published in Blog /  comment

Καγιάκ και Πλοία


Από μικρή ηλικία είχα πάντοτε αγάπη για τις μεγάλες και θηριώδεις κατασκευές. Πλοία, τρένα και αεροπλάνα με έκαναν πάντα να αναρωτιέμαι πώς κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι φάνταζαν μικροσκοπικοί, μπορούσαν να χειρίζονται τόσο εύκολα και με τόση ακρίβεια αυτά τα κτηνώδη τρόπον τινά οχήματα.

Ως νέος πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, ανακάλυπτα με κάθε ευκαιρία τα ενδότερα των πλοίων, είτε σε κάποια επισκευή κάποιου γερασμένου πλοίου στο Πέραμα ή στη Σαλαμίνα, ή στις δεξαμενές των αγαπημένων τάνκερ με τα οποία ταξίδευα σε κάποιον ωκεανό.

05 February Written by  /  Published in Blog /  comment

Η γέννηση της ομάδας

Άνοιξη 2010. Ένα έντονο αίσθημα αβεβαιότητας έχει μόλις εγκατασταθεί στη ζωή όλων μας και οι πρώτοι κραδασμοί, πριν ακόμα καταρρεύσει το σύμπαν, υπαγορεύουν αναθεώρηση συνηθειών και προτεραιοτήτων. Σε μένα, το πρώτο έξοδο που περιορίστηκε δραστικά ήταν η βενζίνη, που σήμαινε ότι κάποιες από τις μηχανοκίνητες κατασκευές, στεριανές και θαλασσινές, που για πολλά χρόνια με είχαν τροφοδοτήσει με εικόνες, εμπειρίες και συγκινήσεις, θα σιγούσαν, τουλάχιστον για την ώρα. Έτσι λοιπόν, το καρτ παροπλίστηκε, το φουσκωτό σκεπάστηκε κι αυτό, άγνωστο για πόσο, και έμεινε μόνο το αμάξι να μου θυμίζει μια στο τόσο την εποχή που μόλις αφήναμε πίσω μας. Το κενό που δημιουργήθηκε στη στεριά ήταν διαχειρίσιμο. Στη θάλασσα, όμως, το πλήγμα ήταν μεγαλύτερο. Επί τόσα χρόνια αυτή η ζωντανή ύπαρξη με τα άπειρα πρόσωπα, μας έδινε ζωή και άμα αγαπήσεις τη θάλασσα από παιδί, δεν μπορείς να κάνεις μακριά της. Ούτε σε παρηγορεί να τη βλέπεις μόνο απέξω, αντιθέτως εκεί είναι που σε πονάει περισσότερο γιατί θες να μπεις μέσα να την ταξιδέψεις.

JoomShaper